عوارض هیسترکتومی رحم

عوارض هیسترکتومی رحم

دربرخی کشورها تنها بعد از سزارین، هیسترکتومی دومین اقدام جراحی ماژور رایج به حساب می آید بیشترین میزان هیسترکتومی مربوط به زنان ۴۰ – ۴۹ ساله است. لیومیوم های رحم به طور ثابت اندیکاسیون اصلی هسیترکتومی هستند.

عوارض هیسترکتومی رحم

اندیکاسیون ها

  • لیومیوم ها
  • خونریزی های غیرطبیعی
  • دیس منوره مقاوم
  • درد لگن
  • نئوپلازی داخل اپی تلیومی سرویکس
  • پرولاپس اعضای تناسلی
  • اورژانس های زایمانی
  • بیماری التهای لگن
  • اندومتریوز
  • توده های لگن

لیومیومها

تصمیم گیری در مورد انجام هیسترکتومی به منظور درمان لیومیوم های رحم، معمولا برپایه نیاز به درمان علائم (خونریزی رحمی غیررحمی، درد لگنی یا علائم فشاری در لگن) استور است. سایر اندیکاسیون های مداخله عبارتند است: بزرگ شدن سریع رحم، فشردگی حالب، و یا بزرگ شدن رحم بعد از یائسگی، هسیترکتومی برای درمان لیومیومها، فقط باید در بیماران علامتداری که تمایلی به باروری در آینده ندارند، انجام شود.

به منظورکاهش اندازه رحم قبل از هیسترکتومی، می توان بیماران مبتلا به لیومیومهای بزرگ را قبل از عمل با اگونیستهای هورمون آزاد کننده گنادوتروپین درمان کرد. در بسیاری از موارد کاهش اندازه رحم به حدی می رسد که انجام هیسترکتومی واژینال امکان پذیرمی شود، در حالی که اگر چنین درمانی صورت نمی گرفت هیسترکتومی شکمی ضرورت پیدا می کرد.

خونریزی ناشی از اختلال عملکرد رحم

خونریزی رحمی بیش از حد، اندیدیکاسیون حدود ۲۰ درصد از موارد هیسترکتومی محسوب می شود. منظور از خونریزی ناشی از از اختلال عملکرد رحم، خونریزی غیر طبیعی بدون علت آناتومیک آشکار است. خونریزی رحمی ناشی از عدم تخمک گذاری، به طور تیپیک در ارتباط با سندرم تخمدان پلی کیستیک رخ می دهد و در پلی کیستیک سیکل هایی فاقد تخمک گذاری شایع رخ می دهند. هیسترکتومی صرفا در بیمارانی انجام می شوند که  به درمان طبی پاسخ نمی دهند یا نمی توانند آن را تحمل کنند.

دیس منوره مقاوم

هیسترکتومی به ندرت برای درمان دیس منوره اولیه ضرورت می یابد. در بیماران مبتلا به دیس منوره ثانویه، عمدتا باید اختلال و ناهنجاری زمینه ای( مانند لیومیومها یا اندومتریوز) درمان شود هیسترکتومی فقط زمانی انجام می شود که درمان طبی با شکست مواجه شده باشد و یا بیمار مایل به حفظ قدرت باروری نباشد.

درد لگن

هیسترکتومی فقط باید در بیمارانی صورت گیرد که درد آنان منشاء غیرژنیکولوژیک دارد و به  درمان های غیر جراحی پاسخ نمی دهد.

نئوپلازی داخل اپی تلیومی سرویکس

در آن دسته از بیماران مبتلا  به دیس پلازی راجعه درجه بالا که مایل به حفظ باروری نیستند، هیسترکتومی گزینه درمانی مناسبی محسوب می شود.

پرولاپس اعضای تناسلی

هیسترکتومی واژینال، رویکرد ارجح برای درمان پرولاپس اعضای تناسلی است، مگر این که به علت وجود اختلالات توام، انسیزیون شکمی ضرورت داشته باشد.

اورژانس های زایمانی

اکثر هیسترکتومی های اورژانسی، به علت خونریزی های  بعد از زایمان که ناشی از آتونی رحم هستند، انجام می شوند. از سایر اندیکاسیون ها، می توان به پارگی غیرقابل ترمیم رحم یا آبسه های لگنی که به درمان طبی پاسخ نمی دهند؛ اشاره کرد. هیسترکتومی ممکن است در بیماران مبتلا به پلاسنتا اکرتا یا پلاسنتا اینکرتا ضروری باشد.

بیماری التهابی لگن

بیماری التهابی لگن را می توان با آنتی بیوتیک ها به طور موفقیت آمیز درمان کرد. در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده که بیماری آنان به درمان با آنتی بیوتیک های داخل وریدی پاسخ نمی دهد، خارج سازی رحم لوله های فالوپ و تخمدان ها به ندرت ضرورت پیدا می کند. همچنین، اگر یافته های شکمی حاد در ارتباط با پریتونیت و نشانه های سپسیس در حضور پارگی آبسه لوله های تخمدانی وجود داشته باشند، مداخله جراحی ضروری خواهد بود. در بیمارانی که تمایل به حفظ باروری دارند، باید سالپنژکتومی یا یک طرفه یا دو طرفه مد نظر قرار گیرد.

اندومتریوز

سالیپنگواوفورکتومی دوطرفه با یا بدون هیسترکتومی، فقط در بیمارانی ضرورت دارد که به درمان جراحی محافظه کارانه (رزکسیونیا تخریب ایمپلنت های اندومتریوز) و یا درمان طبی پاسخ نمی دهند.

توده لگن یا تومور خوش خیم تخمدان

آن دسته از تومور های خوش خیم تخمدان که پابرجا یا علامت دار هستند به درمان جراحی نیاز دارند. اگربیمارتمایل به حفظ قدرت باروری داشته باشد، باید رحم وی حفظ شود. اگر حفظ باروری مدنظر نبوده و یا بیمار در سنین حول و حوش یائسگی یا بعد از  یائسگی قرار داشته باشد، باید در مورد خارج سازی یا حفظ رحم تصمیم گیری شود.

دکتر لیلا تدین  متخصص زنان و جراح زیبایی زنان دارای بورد تخصصی زنان و زايمان از دانشگاه تهران، به بررسی و تشخیص بیماری های زنان می پردازد. برای مشاوره و تعیین وقت قبلی با شماره ۲۶۳۲۹۶۲۰ تماس بگیرید یا به آدرس اینستاگرام مراجعه کنید.

آیا هیسترکتومی عوارض جانبی دارد؟

ممکن است که بعد از هیسترکتومی خونریزی به یکی از دو شکل زیرتظاهر پیدا کند که در نوع اول، پرسنل پرستاری یا پزشک در عرض چند ساعت بعد از عمل جراحی متوجه خونریزی  ناچیزی از واژن می شود، اما بدتر شدن علائم حیاتی به صورت افت شکم بروز می کند. تظاهر نوع اول، معمولا نشان دهنده خونریزی از کاف واژن یا یکی از پایکها است. تظاهر نوع دوم، ممکن است نشانه خونریزی خلف صفاقی باشد.

بعد از تمام موارد هیسترکتومی واژینال، بروز مقدار اندک خونریزی انتظار می رود، اما ادامه خونریزی به مدت خونریزی به مدت ۲- ۳ ساعت بعد از جراحی، نشاندهنده فقدان هموستاز است. بیمار باید از اسپکولوم بزرگ و نورپردازی مناسب مشاهده گردد. اگر خونریزی شدید نباشد، می توان  کاف واژن را مشاهده کرد و در بسیاری از موارد، خونریزی از لبه ی کاف واژن مشخص می شود. با زدن یک یا دو بخیه از داخل مخاط، هموستاز به آسانی حاصل می شود.

عوارض هیسترکتومی رحم

اگر خونریزی شدید باشد یا چنین به نظر برسد که از بالای کاف منشا گرفته است و یا اگر بیمار به حدی ناراحت باشد که نتواند معاینه کافی را تحمل کند، بیمار باید به اتاق عمل برده شود. عروق تخمدان و شرایین رحم باید باید به طور کامل بررسی شوند، چون در اغلب این شرایین و عروق، منبع خونریزی حجیم از واژن هستند. اگرتعیین محل خونریزی از یک رگ لگنی خاص دشوار باشد و یا انجام این مانورها موثر واقع نشود،ممکن است بستن شریان هیپوگاستریک ضرورت پیدا کند. در آن دسته از بیماران مبتلا به خونریزی خفیف واژینال که در آنان علائم حیاتی در حال بدتر شدن هستند، باید به احتمال خونریزی خلف صفاقی توجه شود.

اگر وضعیت بیمار به سرعت با تجویز مایعات داخل وریدی تثبیت شود، می توان از یکی از دو رویکرد زیر برای ادامه ی مراقبت استفاده نمود.

در روش اول متخصص زنان و زایمان به بیمار خون تزریق می کند و علائم حیاتی را و هماتوکریت به طور سریال مورد بررسی قرار داده می شود.

در گزینه بعدی انجام جراحی تجسسی شکمی بعد از تثبیت وضعیت بیمار مورد ارزیابی قرار داده می شود.این رویکرد، با موربیدیته ناشی از عمل جراحی دوم نیز همراه است، اما از بدتر شدن احتمالی وضعیت بیمار به علت تاخیر مداوم و یا به علت تشکیل آبسه لگن، جلوگیری می کند.

باتشکر مدیریت سایت دکتر لیلا تدین جراح زیبایی زنان.

پاسخ

4 × پنج =

Call Now Button